Հոգնել եմ հարազատներիցս, նրանք ամեն անգամ զանգում են ինձ և պա հանջներ ներկայացնում, որոշել եմ ոչ ոքի հետ չշփվել

Մարգարիտաի հեռախոսը զանգեց։ Նա հիանալի հասկանում էր, որ զանգահարում է իր զարմիկ Մարինեն։ Մաշան միշտ զանգում էր միայն մեկ պատճառով, որ խնդրի իր տղային՝ Տիգրանին, թողնել Մարգարիտայի մոտ։ Իսկ տղան ուղղակի անտ անելի էր, ահավոր քմ ահաճ ու ոչ ոք չէր կարողանում գլուխ հանել նրանից։ Բայց Մարգարիտան որոշեց չվերցնել հեռախոսը, նա չէր ուզում նստել այդ երեխայի հետ և փչացնել ն յարդերը: Մարգարիտան հիշում է, թե ինչպես Տիգրանը վերջին անգամ մնաց իր մոտ՝ մեկ տարի առաջ։

Մարինեն գործեր ուներ, շատ գործեր ուներ և նա թողեց որդուն իր զարմուհու մոտ: -Տիգրանի հետ նստիր, նա քեզ կենթարկվի։ Տիգրանը կարծես գեղեցիկ փոքրիկ տղա լիներ, Մարգարիտան նույնիսկ զարմացավ, թե ինչու հարազատներից ոչ ոք չէր ուզում, որ Տիգրանն այլևս մնա իրենց հետ։Նույնիսկ հարազատ տատիկը չէր դիմանում նրան առանց Մարինեյի։ Այսպիսով նախկին փորձից ելնելով նա այդպես էլ չպատասխանեց զարմուհուն: