Ես երկար տարիներ իմ մեքենայով ընկերուհուս աղջկան տանում էի դպրոց ,բայց երբ ընկերուհիս մեքենա գնեց նա միայն իր աղջկան սկսեց տանել , միչև որ չպատահեց սար սափելին

Սերինեն ու Հերմինեն մեծացել են նույն բակում։ Երկու ընկերուհիները միշտ միասին էին։ Երկուսն էլ ամուսնացան, երկուսն էլ գրեթե մեկ ամսում դուստրեր ունեցան։ Եկավ այն պահը, երբ դուստրերը գնացին առաջին դասարան։ Աղջիկները սովորում էին նույն դպրոցում և նույն դասարանում։ Նրանք միասին էին գնում դպրոց, նրանց մեքենայով տանում էր Սերինեն։ Հերմինեն բեն զինի համար գումար առաջարկեց, բայց նա պարզապես ծիծաղեց և ասաց, որ դա պետք չէ.

-Երբ մեքենա գնես ու քշես, մեր աղջիկներին կտանես։ Ժամանակն անցավ, դուստրերն այլևս ընկերուհիներ չէին, բայց Սերինեն շարունակում էր տանել նրանց։ Նրա համար դ ժվար չէր, մանավանդ, որ փորձառու վարորդ էր, լավ փորձ ուներ՝ 10 տարի։ Անցել է 6 տարի, աղջիկներն արդեն մեծացել են։ Սերինեն անցել է այլ աշխատանքի: Նա այլևս չէր կարող մեքենայով տանել երեխաներին: Առավոտյան դուստրը տրանսպորտով էր գնում, բայց վերադառնալը մի փոքր ավելի դ ժվար էր։

Ձմեռն արագ մթնում էր, մայրը հաճախ անհա նգստանում էր, թե ինչպես է իր աղջիկը տուն հասնում: Նա կանգառից վերցնում էր աղջիկներին, ասում, որ երեխաները երթուղուց չշեղվեն։ Վերջերս Հերմինեն վարորդական իրավունք ստացավ և բոլորովին նոր մեքենա գնեց, բայց նա սկսեց միայն իր դստերը տանել: Նրան կարելի էր հասկանալ՝ նա դեռ անփորձ վարորդ էր, չէր ուզում վ տանգել ուրիշի երեխաների կյանքը։

Ավելի ուշ նա արդեն լավ գիտեր դպրոցից տուն երթուղին և սկսեց վերցնել իր դստեր ընկերուհիներին, ովքեր ապրում են տուն գնալու ճանապարհին: Բայց եղավ այնպես, որ մի օր, երբ նա մեքենայով դստերը դպրոց էր տանում, վ թարի ենթարկվեց։ Նա մի փոքր տո ւժեց, բայց օգնության կանչեց մորը, քանի որ չէր կարողանում քայլել, ոտքը ծանր վի րավորվել էր։

Այդ օրը Հերմինեյի մոտ եկավ նրա ընկերուհին՝ Սերինեն։ Եվ Հերմինեն նրանից մի լավություն խնդրեց. — Աղջկաս քեզ հետ դպրոց տար: Ես կվճարեմ բեն զինի համար։ Ես շատ եմ անհանգստանում, վա խենում եմ մենակ թողնել։ Հայրիկը գործուղման է։ Այդ օրվանից Սերինեն ընկերուհու աղջկան անընդհատ տուն էր տանում։ Հերմինեն դեռ վ ախենում է մեքենա վարել։