Արդեն երկար ժամանակ է , ինչ հարսս ու տղաս ապրում են ինձ հետ.Պարզվում է ես արդեն ծեր եմ ու նրանք որոշել են ազատվել ինձանից. Դուք միայն նրանց լսեք

60-ամյա Թամարայի որդին՝ Կարենը, մի անգամ զանգահարել է նրան և ասել. -Մայրիկ, մենք 4 հոգի ենք, արի քեզ համար բնակարան վարձենք հողամասում, մենք ինքներս կվճարենք դրա համար։ Կարենը 35 տարեկան է, ունի կին և երկու փոքր երեխա։ Հարսանիքից հետո նա կնոջը բերեց տուն, որտեղ ապրում էր մոր հետ։ Այդպես էլ նրանք մնացին: Սկզբում նորապսակները ցանկանում էին խնայել հիփոթեքի կանխավճարի համար,

բայց դա, ինչպես պարզվեց, այնքան էլ հեշտ չէր։ Գները բարձրացել են, եկամուտները՝ նվազել: Նրանք որոշեցին դա հետո անել: Իսկ այժմ նրանք արդեն երկար ժամանակ է չեն խոսում իրենց բնակարանի մասին։ Չէ որ նրանք մեծ բնակարանում են ապրում, ամեն ինչ կա, հարմար տեղում է։ -Թոռներս մեծանում են աչքերիս առաջ, ես նրանց ամեն օր տեսնում եմ, բայց երբեմն նրանց հետ ուղղակի անտանելի է։

Ես հասկանում եմ, որ ինձնով այլևս այնքան էլ չեն հետաքրքրվում,-մի օր ընկերուհուն ասաց Թամարան: Ընդհանուր կյանքը փոքր-ինչ փ չացրել է սկեսուրի ու հարսի հարաբերությունները: Նրանք մի կերպ էին միասին ապրում: Այս իրավիճակում միակ ելքը,- ասում էր Թամարան,- երիտասարդների համար վարձով բնակարան գտնելն է։ Ես հասկանում եմ, որ իրենց համար դժ վար է երկու երեխա ունենալը։

Բայց մեր տարածքը էլիտար է, այստեղ հարմար տարբերակ չեն գտնի։ Թող գնան մարզ, կամ ինչ-որ ծայրամաս։ Իսկ վերջերս Կարենը առաջարկել է բնակարան վարձել մորը, իսկ իրենք մնան այս 2 սենյականոց բնակարանում։ -Ինչիդ է պետք 2 սենյականոց բնակարան: Մի սենյակը բավական է քեզ։ Դու այլևս աշխատանքի չես գնում, կարիք չկա գումար և ժամանակ ծախսել տրանսպորտի վրա։ Եթե բնակարան վարձենք մայրաքաղաքից ոչ հեռու,

ուրեմն անտառ կլինի, մաքուր օդ, ավելի բարի մարդիկ։ Երբ մեզ կարոտես, կես ժամում կլինես այստեղ։ -Անգամ չմտածես այդ ուղղությամբ: Ինքներս տեղափոխվեք և վարձեք բնակարան։ Թարմ օդն էլ չի խան գարի ձեզ։ Ձեր կարծիքով ո՞վ է իրավացի այս իրավիճակում և ինչպես կարելի է ելք գտնել այս ծանր իրավիճակից։