Ես ամեն օր կնոջս ասում էի,որ նա մաքրի լվացարանի դարակը, սակայն կինս ոչինչ չէր անում. Մինչև որ համբերությանս բաժակը լցվեց

Ամեն առավոտ Արսենն արթնանում էր և, լվացվելով, տեսնում էր լվացարանի վերևում գտնվող կեղտոտ դարակը։ Նա խնդրում էր կնոջը սրբել այն, բայց նա չէր անում՝ ասելով. -Ավելի ուշ կանեմ հիմա զբաղված եմ,-պատասխանում էր կինը և մոռանում էր դրա մասին: Սա տեղի էր ունենում ամեն օր։ Ամեն օր Արսենը լվացվելիս տեսնում էր այս զզվ ելի կե ղտոտ դարակը։ «Կինս ինձ բացարձակ չի լսում և շատ է ծո ւլացել: Ամեն օր սիրալիր խնդրում եմ, բայց նա ոչինչ չի անում։ Ինչ-որ բան պետք է անել դրա դեմ:

Տղամարդու խոսքը օրենք է»,- մտածեց Անդրեյն այն ժամանակ: Առավոտյան նա արթնացավ իր կնոջից շուտ , մտավ լոգարան և նորից այնտեղ տեսավ այդ զզվելի դարակը: «Դե, վերջ, սա վերջին կաթիլն է», — ասաց նա և սկսեց սպունգով մաքրել: Նա մաքրեց ամբողջ դարակը և լավ դասավորեց բոլոր իրերը։ Ամեն ինչ փայլեց, ինչպես լավագույն գովազդներում: <<Այ սա ուրիշ բան։ Հիմա ես երջանիկ եմ։ Տղամարդը պետք է կարողանա որոշում կայացնել։>>